Niedziela 14 października 2018
0 0

Nauczanie ponadczasowe

Od kilkudziesięciu już lat 14 października obchodzimy jedno z najważniejszych świąt branżowych – Dzień Edukacji Narodowej, święto oświaty i szkolnictwa wyższego, święto pedagogów, nauczycieli i pracowników placówek oświatowych. Przez całe lata funkcjonowało pod bardziej popularną nazwą jako Dzień Nauczyciela.

To święto pozwala nam lepiej zrozumieć, jak ważną i wiodącą rolę pełnią nauczycielew kształceniu kolejnych pokoleń, w zapewnieniu najwyższej jakości edukacji na wszystkich poziomach nauczania. Dzień Edukacji Narodowej jest jednocześnie czasem podziękowań oraz okazją do nagradzania osób oddanych edukacji i wyróżniających się osiągnięciami dydaktyczno-wychowawczymi.

Uczenie innych to zawód piękny, dający wiele satysfakcji, ale też bardzo trudny. Mówię to pomny własnych doświadczeń, mając kilkunastoletni staż nauczycielski, tyle że akademicki. I bardzo ubolewam nad tym, że praca nauczycieli jest często niedoceniana, że protestami muszą dobijać się swoich praw. Zapomina się przy tym, że edukacja to podstawowy warunek każdego rozwoju oraz, że nie ma szkoły bez nauczycieli – najważniejszego, immanentnego składnika procesu nauczania.

Ale w tym tygodniu nauczanie ma jeszcze jeden wymiar, gdyż od kilkunastu lat w tym okresie wypada tradycyjny już Tydzień Papieski, związany z rocznicą wyboru na papieża kardynała Karola Wojtyły, który kilka lat temu jako Jan Paweł II został uznany świętym. Zdecydowana większość z nas pamięta, że jedną z piękniejszych umiejętności papieża-Polaka był dar nauczania. Pamiętamy jego poruszające homilie, niosące odpowiedź jak żyć, żeby było to życie godne i pełne szacunku do innych ludzi. Zwykło się mówić, że na nauczaniu św. Jana Pawła II wychowało się całe pokolenie, zwane „pokoleniem JP II”... Nie wiem, gdzie są granice tego pokolenia, ale sądzę, że wszyscy się do niego zaliczamy, bo obok mądrości i wynikającej stąd wielkości Jana Pawła II nie można było przejść obojętnie.

Zostały nam po Janie Pawle II wartości niezbywalne – Jego nauczanie i dobroć, jaką nas obdarzał. Zostały też niezwykłe myśli, które towarzyszą nam w różnych okolicznościach. Dzisiaj proponuję zastanowić się tylko nad jedną z nich: Człowiek jest wielki nie przez to, co posiada, lecz przez to, kim jest; nie przez to, co ma, lecz przez to, czym dzieli się z innymi.

Te słowa powinny być widoczne w każdej polskiej szkole, bo są kwintesencją godności i wielkości. Są życiowym drogowskazem, zostawionym nam przez człowieka niezwykłego, którego było nam dane spotkać na naszej życiowej drodze. Są ważne, bo ponadczasowe.

Oceń post
Ocen: 0
Zobacz również:

Wasze komentarze (0)

scrollup