Środa 2 maja 2018
0 0

Patriotyczna powinność

Ustanowienie 14 lat temu  przez Sejm dnia 2 maja Dniem Flagi „dopełniło” początek maja, tworząc narodowo-świąteczną triadę. Trudno porównywać święta, zwłaszcza państwowe, ale moim zdaniem Dzień Flagi, mimo że nie jest dniem wolnym od pracy, wydaje się w tej „trójcy” najważniejszy. To przekonanie wynika z faktu, że jest to święto najbardziej polskie i wspólnotowe. Nie można być Polakiem i nie utożsamiać się z polską „biało-czerwoną”. To święto, które odwołuje się do podstawowych i najważniejszych symboli, niezależnie od światopoglądu, przynależności do wspólnot religijnych czy ocen historycznych.

Pierwsze wzmianki o polskiej fladze pochodzą z XII wieku, co pokazuje, jak wcześnie jest ona wpisana w naszą historię. Źródłem polskich barw narodowych jest herb Królestwa Polskiego i herb Wielkiego Księstwa Litewskiego. Na Sejmie Królestwa Polskiego 7 lutego 1831 roku ustalono, że: „Kokardę narodową stanowić będą kolory herbu Królestwa Polskiego oraz Wielkiego Księstwa Litewskiego, to jest kolor biały z czerwonym”. Przypomnę jeszcze, że polska flaga w obecnym kształcie została zatwierdzona ustawą sejmową w 1919 roku.

Barwy flagi państwowej są jednym z ważniejszych elementów tożsamości narodowej każdego narodu. Czerwień na polskiej fladze symbolizuje krew przelaną w obronie kraju, a biel oznacza czystość i brak skazy. Te barwy towarzyszyły nam w walce o niepodległość, podczas powstań, a potem podczas długotrwałej walki o zmianę ustroju. Dlatego Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej ma tę tożsamość narodową Polaków wzmacniać, stanowiąc przy tym swoistą lekcję patriotyzmu.

Z naszej „biało-czerwonej” możemy i powinniśmy być dumni. Warto więc, żebyśmy poprzez przywiązanie i szacunek do barw narodowych mogli tę dumę z własnej historii i przynależności do narodu, który wniósł tak znaczący wkład w dzieje i rozwój Europy, manifestować. To nasza patriotyczna powinność.

Oceń post
Ocen: 0
Zobacz również:

Wasze komentarze (0)

scrollup